释晓莹的诗文
释晓莹 〔宋代〕
寄目悠然上杳冥,好是园林争秀发。
释晓莹 〔宋代〕
江表人材独数公。
释晓莹 〔宋代〕
藜杖赋归休。
释晓莹 〔宋代〕
漏鼓乍听连岸响。
释晓莹 〔宋代〕
隆寒正北风,飘飘任此身。